Categorieën
Blog

Kinderen en klei, een match made in heaven

Waarom kinderen en klei een goeie match zijn?

Zelf ben ik gek op alles wat maar enigzins met kunst te maken heeft. Ik kan geen winkel met kunstmateriaal binnenlopen of ik moet en zal dan eens zachtjes over die grote doos kleurpotloden aaien, beetje raar misschien. Toch blijft klei voor mij toch de meest fantastische materie om mee te werken.
 
 
Beeld je eens in: het komt gewoon uit de grond en je kunt er echt een hele wereld mee bouwen, bakstenen, huizen , gebouwen, beelden, potten, schalen….
Het is ook zo heerlijk tastbaar en soepel,je kunt er in knijpen, mee vormen, rollen. Na al die jaren krijg ik nog steeds een gelukzalig gevoel vanbinnen als ik een pak klei open.
 
 
Voor kinderen is het gewoon een hele dankbare materie om mee aan de slag te gaan. Met klei kunnen ze dingen maken die niet mogelijk zijn in de tweedimensionale wereld van  papier, verf of potloden. Boetseren is gewoon een geweldige manier om je uit te drukken.
 
 
Toen mijn kinderen klein waren, boetseerden ze vooral de dingen uit hun leefwereld.
Daar was heel heel veel eten bij (kinderen van hun moeder!) worst met hele grote ( soort Engelse versie van) erwtjes, rijkelijk belegde pizza’s, massaal veel spaghetti want ja , dat was leuk maken met de knoflookpers.
Ze maakten ook de dingen die leefden in hun verbeelding. Ik herinner mij een periode waarin er heel wat gevaarlijke onder-het -bed-monsters met grote tanden en kronkelende staarten geboetseerd werden.
Of ze gaven vorm aan hun wensen, er zijn heel wat kindjes met een hond geboetseerd in die tijd. (Nee, de hond is er nooit gekomen)
 
 
Ook bij dat boetseren hanteerde ik graag de hands-off approach.
Dat wil zeggen, ik geef technische feedback op hun vraag. maar ik ga ze niet volledig sturen.
Dat ging dan ongeveer zo:
Ja, als je wil dat de dino kan staan, dan moet je misschien zijn poten wat steviger maken.
Misschien zijn de vleugels te fijn gemaakt waardoor ze wat afbreken?
Ja als je teveel water gebruikt, kan je beeld wel een beetje inzakken.
 
 
Als er een zeldzaam moment van gebrek aan inspiratie opdook, stelde ik wat open vragen.
Waar slaapt de hond dan?
En dan waren ze weer vertrokken, Een halfuur later, had de hond een hok, een persoonlijke zetel, een slaapknuffel en dekentje, een eetbak, een drinkbak en zelfs een hondentutje.
 
Ik vind klei een echte musthave in ieder gezin met kinderen in de kleuter- en lagere schoolperiode.
 
Als je samen met de kinderen aan de slag gaat, kan het ook echt een manier zijn om te ontdekken wat er nu juist in dat kleine hoofdje speelt. Bovendien stimuleert klei de fijne motoriek op een ongedwongen manier.
En voor kinderen met faalangst is het minder bedreigend dan dat grote witte blad waarop ze moeten tekenen, Niet tevreden, geen probleem. Doe de klei terug in een bolletje en gebruik het opnieuw.
 
 
Nu wat tijd voor de praktische vraagjes of verzuchtingen.
 
 
En moet dat echte klei zijn of kan ik me behelpen met Play Doh?
 
Ikzelf geef de voorkeur aan echte klei:  Het voelt anders, het ruikt anders, het boetseert anders.
Maar er is inderdaad niets mis met plasticine of zelfdrogende klei van de Action. Ik ben al blij als jullie aan het boetseren gaan.
Probeer wel een beetje weg te blijven van de typische opgedrongen “we gaan nu alleen ijsjes maken “boxen van Play doh ,met mooie voorbeelden op de doos. Dat belemmert de verbeeldingskracht toch een klein beetje.
 
 
Maar waar kan ik die klei halen?
 
Klei kun je halen in de kunstbenodigdhedenzaken, Schleiper, Tinys in Kortrijk) , Lucas creative, je hebt ook kleispeciaalzaken, ik noem er maar enkele, Creakor in Handzame (superassortiment, pas op voor je het weet ben je keramiekverslaafd)  , Colpaert in Nevele, Willems in het Antwerpse, en zo zul je nog wel een tiental winkels kunnen googelen.Als je klei koopt , voel dan altijd of ze nog mooi zacht is, je moet door het plastiek  echt wel de klei goed met je vinger kunnen induwen, In winkels die niet veel klei verkopen, kun je nogal eens voorhebben dat de klei te hard is omdat ze er al te lang staat.  En dan is je boetseerplezier helemaal vergald, klei moet soepel aanvoelen. Je kunt ook fimo kopen, of zelfdrogende boetseerklei, of je kunt aan de slag met brooddeeg, of plasticine. Maar ook hier geldt de regel : voel of het niet te hard is, want dan is de fun er grotendeels af.
 
 
OMG Echte klei komt in pakken van 10 kg? Krijgen we dat ooit op?
Ja, dat gaat sneller dan je denkt. Maar je kunt de klei zeker een aantal maanden goed bewaren als je hem mooi afsluit met een paar plastieke zakken en hem in een koele berging (niet waar het vriest hé) bewaart.
Voor een pak van 10 kg betaal je trouwens rond de 10 euro. (dat zijn ongeveer 3 cappuccino’s)
 
 
Vanaf welke leeftijd zou je daarmee kunnen beginnen? 
 
Mijn kinderen waren al met klei aan ht experimenteren rond de leeftijd van 2 jaar. Dat ging perfect met wat begeleiding.
Dat waren dan vooral rolletjes en bolletjes. Ik zou dan wel opteren voor echte klei, omdat dat een natuurlijk product is. Zo moet je je geen zorgen maken als hun handje eens naar hun mond gaat.
 

 

 
Categorieën
Blog

5 songs die je creatieve sappen doen stromen!

Je kent het misschien wel!

Vandaag gaat het gebeuren! Je gaat creatief zijn en eindelijk al die spullen die je al maanden of jaren verzameld hebt in die onderste lade van de kast gebruiken. Want je hebt zin om iets te maken, er is eindelijk ook tijd, het huis is min of meer opgeruimd, er staat spaghettisaus uit de diepvriezer te ontdooien, het regent buiten pijpenstelen en je kinderen zeuren al meer dan een maand over knutselen.

Dus je installeert je met je volledig arsenaal aan tekenspullen, boekjes, verf, schaar en lijm aan de keukentafel… Maar ho ho ho, het creatieve proces komt precies toch niet helemaal op gang.

Je zult het misschien niet geloven maar ook hier zijn er zulke dagen! Ondertussen ken ik wel al een paar trukjes om daar mee om te gaan.

Één daarvan is “de juiste” muziek! Het is wetenschappelijk bewezen dat muziek ons gelukkiger en relaxter kan maken en de stress wat kan wegnemen .Muziek kan je in een bepaalde mood brengen! Misschien heb je je ook ooit puberaal verzwolgen in zelfmedelijden met liefdesverdrietnummers a la all by myself van Céline Dion. Dan weet je wat ik bedoel!

Maar anders kan ook: Songs die je creatieve sappen doen stromen, dat bestaat voor mij! En voor jou?

Ter inspiratie alvast mijn vijf  favoriete songs om in een creatieve flow te komen :

1. Chan Chan van de Buena Vista Social Club

Dit nummer geeft mij het gevoel dat ik op een andere plaats ben, ik zit niet meer aan de keukentafel en er is geen vaatwasmachine die we nog dringend moeten legen, ik waan mij ergens in een zuiders land!

2. You can go your own way van Fleetwood Mac

Hoewel het nummer daar totaal niet over gaat, krijg ik hierbij het gevoel dat er geen juist of fout is, ik mag helemaal zelf kiezen welke weg ik insla! Ik bepaal mijn eigen regels! Hoe cool is dat niet?

3. Let’s hear it for the boy van Deniece Williams

Perfectionisme is a bitch, dat is voor mij de reminder van deze song : he may be no Romeo … Als je je best doet, dan verdien je sowieso een applaus! Wees lief voor jezelf! (de videoclip is ook om vrolijk van te worden.)

4. Lift me up van Moby

Dit liedje geeft mij het gevoel dat ik mezelf kan overstijgen, dit wakkert echt mijn creatieve vibe aan, Deze song zet mijn zintuigen op scherp en houdt me gefocused en alert.

5.Love of the common people van Paul Young

Deze song maakt me altijd wat melancholisch (jeugdsentiment, ja zo oud ben ik al) en de lyrics bevestigen me dat er op zich niet veel nodig is om gelukkig te zijn. Gewoon gezellig aan de keukentafel knutselen, een theetje bij de hand, de kinderen rond me, een goei muziekje… het leven kan mooi zijn! Dat is het gevoel dat deze song me geeft.

Zit jij ook met een deuntje in je hoofd die je creativiteit aanwakkert, heb je een playlist die je helemaal naar “ the right creative place voert? Laat het me weten in de comments of op facebook. Ik laat me graag inspireren!

 

 
 
Categorieën
Blog

Met je handen in de klei en je hoofd in de wolken

Met je handen in de klei en je hoofd in de wolken

Soms wordt mij de vraag gesteld of ik niet veel liever hele dagen zou ontwerpen in plaats van klei-les te geven?  Mensen gaan er blijkbaar nogal vaak vanuit dat ik workshops geef omdat er voldoende brood en liefst ook nog wat beleg op de plank moet komen. Maar zo is het toch niet helemaal.

Natuurlijk, creëren doe ik ontzettend graag. Ik kan mezelf volledig verliezen in een simpele pak klei.  Als ik met klei werk, gebeurt er iets magisch, alsof ik bijna buiten de tijd treed.

Eigenlijk doet het me wat denken aan een onbekend maar o zo mooi liedje van Boudewijn De Groot:

“Ik zal de hemel gaan bevolken, ik roep de varens uit het zand

Ik schud de apen uit mijn mouw, de spikkels panters en de mieren

Het blauw konijn, de krabbeldieren, ik strooi topaas azuur en dauw

Ik weet nu dat ik alles kan, ik ken de dieren aan hun vel…”

Als ik boetseer, waan ik mij misschien ook wel een beetje God in het scheppingsverhaal, de meest bevreemdende wezens komen moeiteloos uit mijn pak klei gemarcheerd…

Maar daarnaast kan ik ook intens uitkijken naar het geven van een kleiworkshop. De grote of kleine cursisten die binnendruppelen in mijn atelier met in hun ogen verwachting, verwondering en een bepaalde gretigheid vermengd met een vleugje onzekerheid. Ik zie het kleipotentieel in elk van hen. De informaticaspecialiste die met grote stelligheid beweert niet handig te zijn maar die toch met een wonderlijk gemak haar computervingers gebruikt om prachtig stoer ambachtelijk aardewerk te creëren, de kokette dame die in het passeren mijn servies voorzichtig streelt met een vluchtige aanraking van haar lange vingers en daarna een reeks ragfijne delicate kopjes ontwerpt alsof ze nooit anders gedaan heeft, het stoere jochie met de omgekeerde pet die met dodelijke ernst en grote precisie de schubbetjes op zijn draak vastplakt. De zotte doos die diep vanbinnen schuilt in de perfectionistische architecte en beslist om eens een ander pad te volgen.  Ze gaat voor een  prachtig geboetseerde asymmetrisch keramiekvis waar menig kunstenaar jaloers op zou zijn,

Ik zie hoe de gezellige niet te stoppen babbelkous die bij het binnenkomen luidop verkondigde een kabouter te willen boetseren, stilzwijgend en eerbiedig de laatste hand legt aan het  frele  jongetje dat uit haar klei tevoorschijn kwam De passie en gedrevenheid waarmee de gezondheidscoach haar job uitvoert, uiten zich nu ook bij het boetseren van de mooie lijnen in het vrouwelijke beeld waarbij zij de perfectie nastreeft.

Als ik het allemaal overschouw, overvalt mij een gevoel van grote tevredenheid. Het is mooi, als mensen trots zijn op hun eigen werk, als hun hoofdje vol beslommeringen leeg loopt, en als ze moe maar voldaan naar huis gaan.  Meestal is het een heel diverse groep met elk een andere smaak en toch heerst er een bepaalde verbondenheid, een gezamenlijke groeiende liefde voor die prachtige aardse materie.

En daardoor besef ik hoe ik er van hou om mensen aan te zetten creatief bezig te zijn, om met hun vingers in de aarde te wroeten, om te ontdekken, te ontwerpen, te boetseren, te decoreren, te mislukken, te herbeginnen…. om eventjes met hun hoofd in de wolken te vertoeven.

En daarom ook dit Artycrafty project. Ik ben niet van de zweverige soort maar het is mijn missie om nog meer creatieve vuurtjes aan te wakkeren, om mijn creatieve kennis, maar ook de obstakels die ik onderweg tegenkwam te delen, om jullie blijvend te motiveren in jullie creatieve pad waar dan ook!