Categorieën
Uncategorized

20 boetseertools waarvoor je geen euro moet uitgeven

Onlangs deed ik voor mijn nieuwe projectje (in de maak en nog even in de luwte) een enquête over creativiteit en wat ons tegenhield om creatief te zijn met de handen

Tal van (drog)edenen en (non) excuses werden aangevoerd. Je kent ze wel: geen tijd, geen inspiratie, geen talent….

Maar er was nu eens niemand die aangaf dat ze er tegenop zag om het kunstmateriaal aan te kopen, om te gaan shoppen.

Integendeel, uit mijn enquete bleek zelfs dat de meesten een volgepropte lade aan coole pennetjes, dure sharpiestiften, glitterverfjes, uitnodigende schriftjes en een hele lading washitape liggen hadden. Heel gemakkelijk laden ze lukraak iets van kunstmaterialen in hun winkelkarretje. 

Precies of we hebben in de winkel collectief last van een soort van creatieve opvlieger die even vlug weer wegebt als dat ze gekomen is bij het thuiskomen waardoor het aangekochte gerief schaamtelijk in de al overvolle lade verdwijnt.  

Dat bracht mij op het idee om eens anders te beginnen. Laat ons eens kijken naar  wat we allemaal vinden in onze omgeving zonder een cent uit te geven! 

Stel: we willen aan de slag met klei!  

1. Houten plank(je) , een oude broodsnijplank, of een stukje triplex 

Om op te werken zodat je klei niet aan de tafel plakt 

2. Houten deegrol 

Om je klei mooi uit te rollenen omdat je die toch eens uit je kast zou halen, dat arme verwaarloosde keukenalaam. 

3.Houten tandenstokers

Om te tekenen of te schrijven in je klei . Ja je mag de 13jarige in je los laten met hartjes en pijlen en letters, je kunt het gewoon weer uitvegen! of wegrollen met nr 2. 

4.Houten ijscostokjes of houten Chinese stokjes

Als goedkope vervanging van boetseerhoutjes.Ik weet het, een set boetseerhoutjes ziet er zo professioneel uit, alsof ze je toverkracht gaan geven. Zoals die mens op de markt die daar groenten snijdt met dat superpro toestelletje, terwijl jij dat moet doen met je aardappelmesje? Tot dat jij ook eens dat toestel kocht en die wonderlijke groentekrullen uit jouw handen kwamen of nee, niet? Juist, ja! 

 5. Vork

Om krasjes te maken in de klei en om de klei ruw te maken als je iets wil aan elkaar hechten. 

 6. Lege afgewassen glazen pot met deksel van mayonaise, rode kool..

om kleislib, een soort kleilijm gemaakt van gedroogde klei, water en een scheutje azijn in te bewaren. 5 en 6  zijn samen te combineren bij het boetseren en geven je een metsersgevoel.  

7. Rol plastiekfolie, enkele plastieken zakken

om je klei in te bewaren zodat hij mooi zacht en vochtig blijft 8. Rietjes

Om perfect ronde gaatjes in je klei te stekken, bvb om iets op te hangen.

 9. Schaar

Sssst, een professionele keramist gebruikt geen schaar in zijn klei, leerde ik in mijn keramiekopleiding. Maar de schaar biedt een zee aan reddingsmogelijkheden bij snavels en hanenkammen, jasjes met mouwen, dinosaurusruggen…. 

10. Fijn stukje nylondraad met 2 naaiklosjes ( zo’n 35 cm)

om een stuk klei netjes af te snijden en niet van graai graai te moeten doen met je handen.

 11. Stukje spons.

Om je werkje glad te wrijven, voor de finishing touch. 

12. Oude bankkaart, siskaart

Om je boetseerwerk bij te verfijnen, bij te werken. 

13. Knoflookpers

Om een zalige klei-spaghetti te produceren of  je te laten gaan in extravagante klei-kapsels als je je roeping als coiffeur gemist hebt. 

14. Lege blikjes in van kleine grootte

Om je perfectionistische kant tevreden te stellen en de ideale bol te makenhttps://www.youtube.com/watch?v=9GJUnnCarYY

15. Koekvormpjes allerlei

Om vormpjes uit te stekken of speciale uitsparingen te maken?  Om het “ik maak koekjes, hoe gezellig” gevoel op te roepen zonder dat die daarna in extra caloriën omgezet worden. 

16. Draaiende houten kaasplank

Zodat je niet vergeet dat je driedimensionaal aan het werken bent. Dit is geen tekening of scherm. Guess what , je werk heeft ook een achterkant.Ja, dat is ook waar, je kunt dat kunstwerkje ook tegen de muur plaatsen.

 17. Aardappelnetje

Om je klei van een vissenhuidje te voorzien natuurlijk en omdat je vanavond niet weer voor pasta of rijst zou kiezen.

 18. Blaadjes en bloemetjes uit de tuin en het park

om te experimenteren met textuuren en om je eventjes naar buiten te jagen voor je dagelijkse wandeling. 

19. Haardroger

om je geduld niet teveel op de proef te stellen zodat je af en toe iets kunt forceren en voor die coiffeursdroom natuurlijk. 

20. Speelgoed stempels allerlei 

Legoblokjes, rubberen wieltjes  om afdrukken te maken in klei en om eindelijk in opruimmodus te geraken in die speelhoek. 

Let op, Ik hou hier geen pleidooi voor goedkope materialen en ook ik ben opgevoed met de uitdrukking ” Goed gereedschap is het halve werk”.

Maar ik ben wel fan van het principe om te beginnen met wat je hebt, en dan gaandeweg na wat experimenteren de dingen aan te kopen die je echt nodig hebt. 

 

Categorieën
Blog

Creatief bezig zijn met je kinderen, hoe doe je dat?

Heb je ook geen zin om bij regenweer je kostbare energie te gebruiken om je kroost steeds weer van achter dat scherm te plukken en aan te manen om eens iets anders te doen? Wees dan voorbereid en zorg binnen voor een creatief gunstig klimaat !
 
Een wat … en hoe doe je dat?
 
Een omgeving die zin geeft om te creëren, bedoel ik. En dat kan al met en paar kleine ingrepen:
 
 
1. Breng heel veel kunstmaterialen aan.
 
En nee, geen schrik, ik ga je portemonnee niet aanvallen. Ooit al eens in de Action rondgedwaald? Verf, potloden, stiften, spuitbussen, gekleurd papier, lijm, glitters…
Of maak eens een wandelingetje in het park of in je achtertuin, stenen, takken, een stuk hout….
Doe een rondje kringloop en koop een grote doos kralen voor 50 cent.
Kuis die keukenlade eens uit:  die nog nooit gebruikte knoflookpers, een oude deegrol terwijl je atlijd kant-en klaardeeg koopt, een oude wasknijper, ijsstokjes,  kartonnen bordjes, die fancy pasta die al 2 jaar in je kast staat maar die je nooit kookt….de mogelijkheden zijn eindeloos!
 
Verzamel dat allemaal op één plaats, een kist , een kartonnen doos, en zet deze op een toegankelijke plaats voor je kinderen. WAT? Toch niet in mijn pinterestwaardige living???? Nee, dat hoeft uiteraard niet… maar denk even na, waar staat die tv , waar ligt die Ipad…. juist ja, zeer toegankelijk toch?
 
 
 
2. Er is geen juist of fout.
 
Haha, nu zijn we er, de pret kan beginnen!  Ja maar maak dat het ook plezant blijft.. Ik weet het , het is soms sterker dan onszelf,maar pas op met goedbedoelde opmerkingen als de olifant is toch grijs, liefje?
 Want zeg eens eerlijk, is het echt zo erg dat hij deze keer oranje is met  gele bollen en roze glitertjes en dat hij 6 poten heeft. Waarom zou alles op de werkelijkheid moeten lijken?.

Creatief bezig zijn, geeft je juist de mogelijkheid volop te experimenteren. En is het niet heerlijk dat kunst je op die manier een inkijkje geeft in je kind’s hoofd ?

 
 
3. Geen grenzen, geen opdrachten, gewoon vrij laten?
 
Dat kan maar het is niet altijd een optie. Ook ik ben bekend met het feit dat creativiteit vaak baat heeft bij begrenzing. En ook ik hoorde al eens de zin : Maar ik weeeet niet wat ik moet tekenen !!
Opdrachten geven mag dus best maar wees een beetje origineel.
Niet teken een boom of een huis,
Maar meer stel dat er insecten ontdekt zijn op de planeet Mars, hoe zouden die er dan uit zien.
Teken eens een aantal touwen om zware en lichte dingen aan op te hangen, of ontwerp eens een aantal lampen voor in ons nieuwe huis.
 
Als de kinderen vragen om iets voor te tonen, toon dan liefst  geen voorbeeld van op de computer of pinterest. Dat geeft hen het idee dat DIT het antwoord is!.

Beschrijf eerder, of als ze blijven aandringen, teken dan zelf iets uit de losse hand maar geef dan altijd meerdere voorbeelden, zodat je hen leert denken in mogelijkheden in plaats van beperkingen.

 
 
4. Maak je niet druk om de rommel
 
Als je je helemaal laat gaan in je creativiteit, dan is er rommel. Ja, verf en lijm, en klei. Ja, er is vuile kledij en er is een plakkerige tafel en waarschijnlijk ook een vuile vloer. Probeer daar tijdens het maken en creëren niet over te zeuren want dat is nefast voor de creatieve flow.
 
Maak duidelijke afspraken over het samen opruimen achteraf en koop je zo’n geruit bomma-tafelzeil op de markt!
 
 
 
 
5.Wees niet bang dat je van je kind “een artiest” gaat maken!
Stel je toch eens  voor dat  zij of hij haar brood niet zou verdienen .
Nee, ik ben er van overtuigd dat creatief bezig zijn in het algemeen een positieve invloed heeft., Het geeft je zelfvertrouwen, het leert je problemen op een creatieve manier te benaderen, het  zorgt voor blijdschap en positieve energie,en het gaat over het ontwikkelen van je eigen stem.
 
 Kortom, het stimuleert het vermogen om creatief te denken en te leven en dat is volgens mij één van de mooiste dingen die we een kind kunnen meegeven.

 

 

 
Categorieën
Blog

Over rolmodellen en wijze lessen

Je zult misschien vreemd opkijken als ik je vertel dat Alice in Wonderland één van mijn rolmodellen is! Beetje raar, zo’n fictief rolmodel, ik snap het, en ik zal het maar opbiechten : ik heb ook een zwak voor Wendy uit Peter Pan! Maar geen paniek, daarnaast kijk ik heel erg op naar echte (meestal dode)mensen zoals Frida Kahlo, James Ensor en  Salvator Dahli  en ook Annie MG Schmidt staat in mijn favorietenlijstje hoor!

Maar Alice dus, Ik hou van haar ambivalentie,  beleefd maar toch direct, terughoudend maar toch nieuwsgierig, verstandig maar toch impulsief.  Ik bewonder haar moed, haar humor, haar speelsheid en haar verwondering.  De film/ het boek zelf lijkt op het eerste zicht gewoon een fantastievolle kinderfilm/boek met pratende dieren en bitsige bloemen waardoor je verbeelding op hol slaat. Maar als je verder kijkt, zie je ook de wijze lessen die schuil gaan achter de schijnbaar bizarre quotes. Lessen die je ook op je creatief leven kunt toepassen.. Ik koos er 6 uit:
 
I can’t go back to yesterday because I was a different person than.
Ik kan niet terug naar gisteren, want gisteren was ik iemand anders! Dat zegt Alice en gelijk heeft ze. 
Natuurlijk ben je niet meer dezelfde als gisteren, als een maand of een aantal jaren geleden. Mensen veranderen, leren bij, reflecteren en groeien!
Maar eerlijk? Hoe vaak laten we de fouten, de teleurstellingen uit het verleden niet meespelen in onze beslissingen over de toekomst. 
Misschien was je waarnemingstekening van die appel in het eerste middelbaar maar een 2 op 10 waard, Maar echt, moet je daaruit besluiten dat je niet creatief bent? 
Misschien had je leerkracht P.O een slechte dag, misschien had jij een slechte dag, misschien lag de opdracht je niet, misschien lagen je interesses toen elders… Laat je niet leiden door verkeerd getrokken conclusies uit je verleden!  Omarm de persoon die je nu bent, en ga verder vanaf hier. Heb je zin om creatief bezig te zijn? Go for it!
 
 
Follow the white rabbit 
 Als Alice niet achter het witte konijn in het konijnenhol was gesprongen, dan had ze die hele wonderlijke wereld vol avonturen, die nieuwe vrienden niet ontdekt, die wijze lessen niet geleerd. Dus blijf niet in de zetel zitten met je telefoon in de hand scrollend door PInterest en Instagram op zoek naar dingen die je ooit nog gaat maken. Dat is wat ze noemen jouw creatieve comfortzone. Veilig, leuk en er gebeurt niets!
Nee, ga de creativiteit echt ontdekken , begin, ga los, teken, schilder, boetseer!  Alice bleef ook niet op het grasveld staan, denkend dat het niets voor haar was. En, so what, misschien is het niet je ding, maar dan heb je het tenminste geprobeerd. Je hebt altijd meer spijt van de dingen die je nooit hebt gedaan , dan van de dingen die je wel hebt gedaan.   
 
 
Impassable not impossible
 Door to Alice, “Why, it’s simply impassible.” Alice to the Door, “Don’t you mean impossible?” Door responds, “No, I do mean impassable, nothing is impossible.”  De deur zegt tegen Alice dat iets ontoegankelijk kan zijn, maar dat niets onmogelijk is.
Iets kan onbereikbaar lijken voor jou, maar vraag je af of het echt onmogelijk is?  Misschien lijkt het wel een onoverkomelijke hindernis om wat creatieve tijd te nemen voor jezelf met die fulltime job, de kinderen en al die andere  sociale verplichtingen. Maar denk hier eens aan: wat moest Alice allemaal doen om door de deur te geraken?  Ze at een koekje om groot te worden ze dronk een drankje om klein te worden, ze rookte met de rups, ze viel in een gat. Dus waar een wil is, is een weg. Ga op zoek naar die weg. Al ben je elke dag 10 minuutjes creatief bezig tijdens je lunchpauze. Dan kom je nog op meer dan 60 uur op een jaar.
 
I don t think…. , then you shouldnt talk 
Alice begint aarzelend haar zinnetje met ik denk niet… en zonder haar te laten uitspreken, repliceert de haas hierop met: als je niet denkt, dan moet je niets zeggen!
Makes no sense maar toch vind ik dit een zalige ! Geef toe, mensen geven veel te vaak hun ongevraagde en ongefundeerde mening over iets.
En je kent ze vast wel, die zinnetjes die met « de beste bedoelingen « uit gesproken worden, en heel vaak door mensen die « het beste « met je voorhebben. En wees maar zeker, van zodra je je creatieve voornemens  hebt geuit, word je overspoeld door dergelijke opmerkingen.
 
Ik denk niet dat schilderen iets voor jou is. 
Ik denk niet dat je daar nog tijd voor hebt.
Ik denk niet dat het een goed idee is om naar de academie te gaan
Ik denk niet dat het mooi zal uitkomen met die gele tint die je daar kiest.
 
Hoe leuk zou het niet zijn, om telkens iemand zegt : ik denk niet… die persoon de mond te snoeren  met het zinnetje: als je niet denkt dan moet je niets zeggen!
Natuurlijk kan dat niet altrijd in het echte leven, het zou wel heel onbeleefd overkomen, maar hey, je kunt het stilletjes in je hoofd wel denken, en die vaak misplaatste, overbezorgde, misschien een tikkeltje afgunstige kritiek naast je neerleggen. Woorden kunnen een heel krachtig wapen zijn, maar dit kan een manier zijn om ze niet zo hard te laten binnenkomen.
 
If you don t know where you going to , it doesn t matter wich road you take.
Alice vraagt aan de Cheshire Cat welke weg ze moet nemen. Daarop antwoordt de kat dat het geen belang heeft welke weg ze neemt, als ze niet weet waar ze naartoe wil.
Creatief bezig zijn is een ruim, onbegrensbaar begrip. 
Velen van ons hebben vaak een vaag idee over wat we willen ontdekken. Maar het is goed om concreet uit te denken waar je naar toe wil. Zoals Monica uit friends zegt : I need a plan. Vraag jezelf af welke stappen je moet nemen, wat je nodig hebt om daar te geraken, verdeel je grote doel in een aantal kleinere. Wil je kunnen schilderen. Ga op zoek naar inspiratie, boek een workshop, schrijf je in in de kunstacademie, ontleen boeken in de bib, spreek af met andere creatievelingen, trek foto’s van inspirerende voorbeelden… Giet dat allemaal in een concreet maar haalbaar actieplan, gekoppeld aan een tijdschema.  Dan nog zit het pad vol verrassingen en kun je wel eens op een creatieve zijwegel verdwalen maar toch heb je een houvast. Dat gaat je meestal verder brengen dan zomaar in het wilde weg wat uit te proberen.
 
I give myself very good advice but I seldom follow it 
 Op een gegeven moment zegt Alice: Ik geef mezelf goed advies maar ik volg het lang niet altijd!
Herkenbaar in veel situaties maar zeker als je je eerste onzekere creatieve stappen zet. Volg je innerlijk kompas! Maak wat jij mooi vindt, waar jouw hart naar uit gaat. Laat je niet leiden door de vele meningen van anderen, door wat « in » is , door de prachtige werken op instagram.  Dat is vaak makkelijker gezegd dan gedaan, ik weet het. Er zijn zoveel dingen te zien, te maken, er zijn zoveel meningen over kunst en wat mooi is. Maar blijf trouw aan jezelf, ga op zoek naar je eigen creatieve stem, volg je intuitie.
 

 

 
Categorieën
Blog

Kinderen en klei, een match made in heaven

Waarom kinderen en klei een goeie match zijn?

Zelf ben ik gek op alles wat maar enigzins met kunst te maken heeft. Ik kan geen winkel met kunstmateriaal binnenlopen of ik moet en zal dan eens zachtjes over die grote doos kleurpotloden aaien, beetje raar misschien. Toch blijft klei voor mij toch de meest fantastische materie om mee te werken.
 
 
Beeld je eens in: het komt gewoon uit de grond en je kunt er echt een hele wereld mee bouwen, bakstenen, huizen , gebouwen, beelden, potten, schalen….
Het is ook zo heerlijk tastbaar en soepel,je kunt er in knijpen, mee vormen, rollen. Na al die jaren krijg ik nog steeds een gelukzalig gevoel vanbinnen als ik een pak klei open.
 
 
Voor kinderen is het gewoon een hele dankbare materie om mee aan de slag te gaan. Met klei kunnen ze dingen maken die niet mogelijk zijn in de tweedimensionale wereld van  papier, verf of potloden. Boetseren is gewoon een geweldige manier om je uit te drukken.
 
 
Toen mijn kinderen klein waren, boetseerden ze vooral de dingen uit hun leefwereld.
Daar was heel heel veel eten bij (kinderen van hun moeder!) worst met hele grote ( soort Engelse versie van) erwtjes, rijkelijk belegde pizza’s, massaal veel spaghetti want ja , dat was leuk maken met de knoflookpers.
Ze maakten ook de dingen die leefden in hun verbeelding. Ik herinner mij een periode waarin er heel wat gevaarlijke onder-het -bed-monsters met grote tanden en kronkelende staarten geboetseerd werden.
Of ze gaven vorm aan hun wensen, er zijn heel wat kindjes met een hond geboetseerd in die tijd. (Nee, de hond is er nooit gekomen)
 
 
Ook bij dat boetseren hanteerde ik graag de hands-off approach.
Dat wil zeggen, ik geef technische feedback op hun vraag. maar ik ga ze niet volledig sturen.
Dat ging dan ongeveer zo:
Ja, als je wil dat de dino kan staan, dan moet je misschien zijn poten wat steviger maken.
Misschien zijn de vleugels te fijn gemaakt waardoor ze wat afbreken?
Ja als je teveel water gebruikt, kan je beeld wel een beetje inzakken.
 
 
Als er een zeldzaam moment van gebrek aan inspiratie opdook, stelde ik wat open vragen.
Waar slaapt de hond dan?
En dan waren ze weer vertrokken, Een halfuur later, had de hond een hok, een persoonlijke zetel, een slaapknuffel en dekentje, een eetbak, een drinkbak en zelfs een hondentutje.
 
Ik vind klei een echte musthave in ieder gezin met kinderen in de kleuter- en lagere schoolperiode.
 
Als je samen met de kinderen aan de slag gaat, kan het ook echt een manier zijn om te ontdekken wat er nu juist in dat kleine hoofdje speelt. Bovendien stimuleert klei de fijne motoriek op een ongedwongen manier.
En voor kinderen met faalangst is het minder bedreigend dan dat grote witte blad waarop ze moeten tekenen, Niet tevreden, geen probleem. Doe de klei terug in een bolletje en gebruik het opnieuw.
 
 
Nu wat tijd voor de praktische vraagjes of verzuchtingen.
 
 
En moet dat echte klei zijn of kan ik me behelpen met Play Doh?
 
Ikzelf geef de voorkeur aan echte klei:  Het voelt anders, het ruikt anders, het boetseert anders.
Maar er is inderdaad niets mis met plasticine of zelfdrogende klei van de Action. Ik ben al blij als jullie aan het boetseren gaan.
Probeer wel een beetje weg te blijven van de typische opgedrongen “we gaan nu alleen ijsjes maken “boxen van Play doh ,met mooie voorbeelden op de doos. Dat belemmert de verbeeldingskracht toch een klein beetje.
 
 
Maar waar kan ik die klei halen?
 
Klei kun je halen in de kunstbenodigdhedenzaken, Schleiper, Tinys in Kortrijk) , Lucas creative, je hebt ook kleispeciaalzaken, ik noem er maar enkele, Creakor in Handzame (superassortiment, pas op voor je het weet ben je keramiekverslaafd)  , Colpaert in Nevele, Willems in het Antwerpse, en zo zul je nog wel een tiental winkels kunnen googelen.Als je klei koopt , voel dan altijd of ze nog mooi zacht is, je moet door het plastiek  echt wel de klei goed met je vinger kunnen induwen, In winkels die niet veel klei verkopen, kun je nogal eens voorhebben dat de klei te hard is omdat ze er al te lang staat.  En dan is je boetseerplezier helemaal vergald, klei moet soepel aanvoelen. Je kunt ook fimo kopen, of zelfdrogende boetseerklei, of je kunt aan de slag met brooddeeg, of plasticine. Maar ook hier geldt de regel : voel of het niet te hard is, want dan is de fun er grotendeels af.
 
 
OMG Echte klei komt in pakken van 10 kg? Krijgen we dat ooit op?
Ja, dat gaat sneller dan je denkt. Maar je kunt de klei zeker een aantal maanden goed bewaren als je hem mooi afsluit met een paar plastieke zakken en hem in een koele berging (niet waar het vriest hé) bewaart.
Voor een pak van 10 kg betaal je trouwens rond de 10 euro. (dat zijn ongeveer 3 cappuccino’s)
 
 
Vanaf welke leeftijd zou je daarmee kunnen beginnen? 
 
Mijn kinderen waren al met klei aan ht experimenteren rond de leeftijd van 2 jaar. Dat ging perfect met wat begeleiding.
Dat waren dan vooral rolletjes en bolletjes. Ik zou dan wel opteren voor echte klei, omdat dat een natuurlijk product is. Zo moet je je geen zorgen maken als hun handje eens naar hun mond gaat.
 

 

 
Categorieën
Blog

5 songs die je creatieve sappen doen stromen!

Je kent het misschien wel!

Vandaag gaat het gebeuren! Je gaat creatief zijn en eindelijk al die spullen die je al maanden of jaren verzameld hebt in die onderste lade van de kast gebruiken. Want je hebt zin om iets te maken, er is eindelijk ook tijd, het huis is min of meer opgeruimd, er staat spaghettisaus uit de diepvriezer te ontdooien, het regent buiten pijpenstelen en je kinderen zeuren al meer dan een maand over knutselen.

Dus je installeert je met je volledig arsenaal aan tekenspullen, boekjes, verf, schaar en lijm aan de keukentafel… Maar ho ho ho, het creatieve proces komt precies toch niet helemaal op gang.

Je zult het misschien niet geloven maar ook hier zijn er zulke dagen! Ondertussen ken ik wel al een paar trukjes om daar mee om te gaan.

Één daarvan is “de juiste” muziek! Het is wetenschappelijk bewezen dat muziek ons gelukkiger en relaxter kan maken en de stress wat kan wegnemen .Muziek kan je in een bepaalde mood brengen! Misschien heb je je ook ooit puberaal verzwolgen in zelfmedelijden met liefdesverdrietnummers a la all by myself van Céline Dion. Dan weet je wat ik bedoel!

Maar anders kan ook: Songs die je creatieve sappen doen stromen, dat bestaat voor mij! En voor jou?

Ter inspiratie alvast mijn vijf  favoriete songs om in een creatieve flow te komen :

1. Chan Chan van de Buena Vista Social Club

Dit nummer geeft mij het gevoel dat ik op een andere plaats ben, ik zit niet meer aan de keukentafel en er is geen vaatwasmachine die we nog dringend moeten legen, ik waan mij ergens in een zuiders land!

2. You can go your own way van Fleetwood Mac

Hoewel het nummer daar totaal niet over gaat, krijg ik hierbij het gevoel dat er geen juist of fout is, ik mag helemaal zelf kiezen welke weg ik insla! Ik bepaal mijn eigen regels! Hoe cool is dat niet?

3. Let’s hear it for the boy van Deniece Williams

Perfectionisme is a bitch, dat is voor mij de reminder van deze song : he may be no Romeo … Als je je best doet, dan verdien je sowieso een applaus! Wees lief voor jezelf! (de videoclip is ook om vrolijk van te worden.)

4. Lift me up van Moby

Dit liedje geeft mij het gevoel dat ik mezelf kan overstijgen, dit wakkert echt mijn creatieve vibe aan, Deze song zet mijn zintuigen op scherp en houdt me gefocused en alert.

5.Love of the common people van Paul Young

Deze song maakt me altijd wat melancholisch (jeugdsentiment, ja zo oud ben ik al) en de lyrics bevestigen me dat er op zich niet veel nodig is om gelukkig te zijn. Gewoon gezellig aan de keukentafel knutselen, een theetje bij de hand, de kinderen rond me, een goei muziekje… het leven kan mooi zijn! Dat is het gevoel dat deze song me geeft.

Zit jij ook met een deuntje in je hoofd die je creativiteit aanwakkert, heb je een playlist die je helemaal naar “ the right creative place voert? Laat het me weten in de comments of op facebook. Ik laat me graag inspireren!

 

 
 
Categorieën
Blog

Met je handen in de klei en je hoofd in de wolken

Met je handen in de klei en je hoofd in de wolken

Soms wordt mij de vraag gesteld of ik niet veel liever hele dagen zou ontwerpen in plaats van klei-les te geven?  Mensen gaan er blijkbaar nogal vaak vanuit dat ik workshops geef omdat er voldoende brood en liefst ook nog wat beleg op de plank moet komen. Maar zo is het toch niet helemaal.

Natuurlijk, creëren doe ik ontzettend graag. Ik kan mezelf volledig verliezen in een simpele pak klei.  Als ik met klei werk, gebeurt er iets magisch, alsof ik bijna buiten de tijd treed.

Eigenlijk doet het me wat denken aan een onbekend maar o zo mooi liedje van Boudewijn De Groot:

“Ik zal de hemel gaan bevolken, ik roep de varens uit het zand

Ik schud de apen uit mijn mouw, de spikkels panters en de mieren

Het blauw konijn, de krabbeldieren, ik strooi topaas azuur en dauw

Ik weet nu dat ik alles kan, ik ken de dieren aan hun vel…”

Als ik boetseer, waan ik mij misschien ook wel een beetje God in het scheppingsverhaal, de meest bevreemdende wezens komen moeiteloos uit mijn pak klei gemarcheerd…

Maar daarnaast kan ik ook intens uitkijken naar het geven van een kleiworkshop. De grote of kleine cursisten die binnendruppelen in mijn atelier met in hun ogen verwachting, verwondering en een bepaalde gretigheid vermengd met een vleugje onzekerheid. Ik zie het kleipotentieel in elk van hen. De informaticaspecialiste die met grote stelligheid beweert niet handig te zijn maar die toch met een wonderlijk gemak haar computervingers gebruikt om prachtig stoer ambachtelijk aardewerk te creëren, de kokette dame die in het passeren mijn servies voorzichtig streelt met een vluchtige aanraking van haar lange vingers en daarna een reeks ragfijne delicate kopjes ontwerpt alsof ze nooit anders gedaan heeft, het stoere jochie met de omgekeerde pet die met dodelijke ernst en grote precisie de schubbetjes op zijn draak vastplakt. De zotte doos die diep vanbinnen schuilt in de perfectionistische architecte en beslist om eens een ander pad te volgen.  Ze gaat voor een  prachtig geboetseerde asymmetrisch keramiekvis waar menig kunstenaar jaloers op zou zijn,

Ik zie hoe de gezellige niet te stoppen babbelkous die bij het binnenkomen luidop verkondigde een kabouter te willen boetseren, stilzwijgend en eerbiedig de laatste hand legt aan het  frele  jongetje dat uit haar klei tevoorschijn kwam De passie en gedrevenheid waarmee de gezondheidscoach haar job uitvoert, uiten zich nu ook bij het boetseren van de mooie lijnen in het vrouwelijke beeld waarbij zij de perfectie nastreeft.

Als ik het allemaal overschouw, overvalt mij een gevoel van grote tevredenheid. Het is mooi, als mensen trots zijn op hun eigen werk, als hun hoofdje vol beslommeringen leeg loopt, en als ze moe maar voldaan naar huis gaan.  Meestal is het een heel diverse groep met elk een andere smaak en toch heerst er een bepaalde verbondenheid, een gezamenlijke groeiende liefde voor die prachtige aardse materie.

En daardoor besef ik hoe ik er van hou om mensen aan te zetten creatief bezig te zijn, om met hun vingers in de aarde te wroeten, om te ontdekken, te ontwerpen, te boetseren, te decoreren, te mislukken, te herbeginnen…. om eventjes met hun hoofd in de wolken te vertoeven.

En daarom ook dit Artycrafty project. Ik ben niet van de zweverige soort maar het is mijn missie om nog meer creatieve vuurtjes aan te wakkeren, om mijn creatieve kennis, maar ook de obstakels die ik onderweg tegenkwam te delen, om jullie blijvend te motiveren in jullie creatieve pad waar dan ook!

 

 

Categorieën
Blog

Iedereen is creatief!

Al meer dan 20 jaar geef ik creatieve workshops en serieus: moest ik geld krijgen voor iedere keer ik één van de honderd varianten op het volgende zinnetje zou horen, dan was ik miljonair.

Ik zou wel eens zo’n workshop willen proberen maar… ik heb 2 linkerhanden, dat zal bij mij waarschijnlijk mislukken, je moet niet teveel van mij verwachten, ik ben niet creatief!

“Zever, gezever” zegt het Frankie Loosveldstemmetje dan stilletjes in mijn hoofd.

Om te beginnen, denk ik dat we onszelf schromelijk tekort doen als we zeggen dat we niet creatief zijn. Creativiteit is veel ruimer dan kunst en ziet er anders uit voor iedereen. Sommigen onder ons zijn geboren organisators, anderen zijn excellente koks, nog anderen hebben de gave om een oplossing te vinden voor andermans problemen. Misschien bedacht jij wel een heel praktische oplossing voor het kastentekort in jouw huis? Of een ingenieuze manier om de gevouwen en gestreken was bij het juiste kind te krijgen? Please, share!  Het verlangen om iets nieuws te creëeren, leeft in elk van ons!

Voor kinderen is creatieve vrijheid een vanzelfsprekend iets.

Ik ga ons huis tekenen, ik bouw een prachtige stad in lego, delen ze ons mee en meteen beginnen ze er aan! Wij, volwassenen, zouden al bij voorbaat lamgeslagen zijn bij het idee een huis te moeten tekenen of een stad te moeten bouwen, denkend aan de juiste proporties, het perspectief en het waarheidsgetrouwe beeld van onze tekening of ons bouwwerk. Op die manier belemmeren we onszelf vaak in onze mogelijkheden. Creativiteit is een manier om “dit spelen” nog even vast te houden, hoe oud je ook bent.

Daarom : neem eens de tijd en de vrijheid om creatief bezig te zijn, op wat voor manier dan ook.

Sta jezelf toe om te experimenteren, maak je geen zorgen over het resultaat! Geniet van het creatieve pad en neem mee wat je leerde onderweg !